خوش شانسی ؟ بد شانسی ؟ کسی چــه می داند ؟

یک داستان قدیمی چینی هست که می گوید :

پیرمردی اسبی داشت و با آن اسب زمینش را شخم می زد . روزی آن اسب از دست پیرمرد فرار کرد و در صحرا گم شد .

همسایگان برای ابراز همدردی با پیرمرد ، به نزد او آمدند و گفتند :  

عجب بد شانسی ای آوردی .

پیرمرد جواب داد : " بد شانسی ؟ خوش شانسی ؟ کسی چه می داند ؟"

 چندی بعد اسب پیرمرد به همراه چند اسب وحشی دیگر به خانه ی پیرمرد بازگشت . این بار همسایگان با خوشحالی به او گفتند : "عجب خوش شانسی آوردی !"

اما پیرمرد جواب داد : " خوش شانسی ؟ بد شانسی ؟ کسی چه می داند ؟ "

 بعد از مدتی پسر جوان پیرمرد در حالی که سعی می کرد یکی از آن اسب های وحشی را رام کند، از روی اسب به زمین خورد و پایش شکست . باز همسایگان گفتند : " عجب بد شانسی آوردی ؟ "

و این بار هم پیرمرد جواب داد : " بد شانسی ؟ خوش شانسی ؟ کسی چه می داند ؟ " 

در همان هنگام ، ماموران حکومتی به روستا آمدند . آن ها برای ارتش به سربازهای جوان احتیاج داشتند . از این رو هرچه جوان در روستا بود، آن ها را برای سربازی با خود بردند ، اما وقتی دیدند که پسر پیرمرد پایش شکسته است و نمی تواند راه برود ، از بردن او منصرف شدند . 

"خوش شانسی ؟

بد شانسی ؟

کسی چـــه می داند ؟" 

 هر حادثه ای که در زندگی ما روی می دهد ، دو روی دارد . یک روی خوب و یک روی بد . هیچ اتفاقی خوب مطلق و یا بد مطلق نیست . بهتر است همیشه این دو را در کنار هم ببینیم .زندگی سرشار از حوادث است .